Bridgefund onder de loep: wie draagt hier uiteindelijk het risico?

Naast de vele advertenties op TV en langs de weg ,verschijnt Bridgefund met grote regelmaat als eisende partij in procedures tegen kleine ondernemers zien we op Rechtspraak.nl. Vaak gaat het om restschulden na faillissement, waarbij bestuurders privé hebben meegetekend. Tegelijkertijd zien we in diezelfde rechtspraak dat een aanzienlijk deel van deze ondernemers uiteindelijk in de WSNP belandt, waardoor ook Bridgefund niet altijd volledig wordt voldaan.

Dat roept een fundamentele vraag op:

Hoe robuust is het verdienmodel van Bridgefund zelf – en wie draagt het echte risico als het misgaat?

Het verdienmodel in één oogopslag

Bridgefund haalt geld op bij beleggers vanaf €100.000, buiten toezicht van AFM en DNB. Deze beleggers ontvangen rentes van circa 7–8% per jaar. Met dit geld verstrekt Bridgefund:

• kortlopende leningen
• rekening-courant-kredieten

aan MKB-ondernemers tegen rentes die beginnen rond 24% en kunnen oplopen tot 40% per jaar, afhankelijk van het risicoprofiel.

Het model is daarmee klassiek: lange financiering in – korte, dure kredieten uit. De marge tussen betaalde en ontvangen rente vormt de kern van de omzet.

Explosieve groei, maar structurele verliezen

De cijfers uit de jaarrekening 2024 laten een forse groei zien:

• Totale activa stegen van €95 mln naar €203 mln
• Uitstaande leningen (vorderingen): €159,6 mln (2023: €78,2 mln)
• Omzetgroei: +74,1% t.o.v. 2023

Maar onder die groei schuilt een ander beeld:

• Nettoverlies 2024: –€6,43 mln
• Nettoverlies 2023: –€3,17 mln
• Eigen vermogen eind 2024: –€11,8 mln

Bridgefund heeft dus een fors negatief eigen vermogen, dat jaar op jaar verder verslechtert

Defaultkosten als structureel onderdeel van het model

Een van de meest opvallende posten is:

• Default- en voorzieningskosten 2024: €12,49 mln
• (2023: €6,23 mln)

Dit betekent dat wanbetaling, herstructurering en afboekingen geen incidenten zijn, maar een structureel onderdeel van het businessmodel.

Dat strookt met het beeld uit de rechtspraak: veel kleine ondernemers redden de combinatie van hoge rente, korte looptijden en privé-aansprakelijkheid simpelweg niet.

Off-balance: winst die er nog niet is

Opmerkelijk is de post “margin on Credit Lines and Fixed Loans”:

• €52,4 mln aan verwachte rente-inkomsten
• niet op de balans opgenomen

Bridgefund verwacht deze inkomsten “in de nabije toekomst” te realiseren, maar ze bestaan boekhoudkundig alleen zolang ondernemers blijven betalen

Bij economische tegenwind of oplopende faillissementen kan deze verwachte marge snel verdampen.

De belegger: stabiele rente, maar welk risico?

Aan de passivazijde staat:

• Niet-courante schulden: €211,99 mln
• Dit betreft leningen van Stichting Capital BridgeFund (en voorgangers)
• In 2025 is €57,7 mln opeisbaar, maar dit is niet als kortlopende schuld gepresenteerd, omdat “de meeste funders stilzwijgend verlengen”

Dit is cruciaal.

Wat als beleggers dat een keer niet doen?

• Bridgefund heeft slechts €165.399 aan cash
• Het eigen vermogen is negatief
• Operationele kasstromen zijn fors negatief (–€86 mln in 2024)

Het systeem functioneert zolang:

1. ondernemers blijven betalen
2. beleggers blijven doorrollen

Dat lijkt verdacht veel op een liquiditeitsafhankelijk vertrouwen model.

Worden verliezen gesocialiseerd?

Een ongemakkelijke vraag dringt zich op:

Weten beleggers dat een deel van hun rente feitelijk wordt betaald uit nieuwe inleg en het afdekken van oude verliezen?

Zolang de portefeuille groeit, is dit beheersbaar. Maar bij stagnatie of stress verschuift het risico snel:

• van Bridgefund
• naar ondernemers (privé-borgstelling)
• en uiteindelijk naar beleggers

Zonder depositogarantie. Zonder AFM-toezicht.

Checks & balances: zouden ze zelf slagen?

Als Bridgefund zélf door dezelfde kredietcommissie zou moeten als haar klanten, dan springen een paar rode vlaggen eruit:

• structurele verliezen
• negatief eigen vermogen
• hoge afhankelijkheid van herfinanciering
• lage liquiditeitsbuffer

Precies de kenmerken waarvoor MKB’ers bij Bridgefund een hogere risicopremie betalen.

Conclusie: transparantie is geen luxe

Bridgefund opereert juridisch binnen de kaders. Maar economisch en maatschappelijk wringt het.

Voor kleine ondernemers betekent dit:

• extreem dure financiering
• privé-aansprakelijkheid
• procedures die vaak eindigen in WSNP

Voor beleggers:

• ogenschijnlijk stabiele rente
• maar met risico’s die nauwelijks publiekelijk worden besproken

De vraag is niet of Bridgefund mag bestaan.
De vraag is of alle betrokkenen werkelijk begrijpen wie uiteindelijk de rekening betaalt.

Kleine ondernemers die tijdelijk geld nodig hebben zouden er wellicht verstandig aan doen rechtstreeks bij de geldverstrekkers van Bridgefund te lenen tegen bijvoorbeeld 1.5% rente per maand. Dan hebben zowel de financiers als wel de ondernemers een voordeel.